Αλέξανδρος Ντάσκας

Αρχείο Συγγραφέων

Το πεδίο μάχης της 17ης Ιουνίου

Posted in Η Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου, Κοινωνία και Πολιτική on 22 Μαΐου, 2012 by Αλέξανδρος Ντάσκας

Του Αλέξανδρου Ντάσκα

H νέα προεκλογική περίοδος στην οποία εισέρχεται η χώρα έχει λίγα κοινά σημεία με την προ ολίγων ημερών τερματισθείσα. Στις εκλογές της 6ης Μαϊου, το δικομματικό σύστημα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είχε επιλέξει τη στρατηγική της σύντομης και αθόρυβης προεκλογικής περιόδου, με την ελπίδα ότι οι παραστάσεις της τελευταίας διετίας θα υποχωρούσαν στις συνειδήσεις και θα επικρατούσε η δύναμη της συνήθειας ως συσπειρωτικός μηχανισμός, τουλάχιστον για το σκληρό πυρήνα του κομματικού ακροατηρίου.

Μετά την παταγώδη και εκπληκτική αποτυχία της προσέγγισης αυτής, τα κομματικά επιτελεία έχουν αναπροσαρμόσει την τακτική τους. Επικρατεί η πόλωση, τα έντονα ως εκβιαστικά διλήμματα και η προσπάθεια περιορισμού του ΣΥΡΙΖΑ ως νέου ισχυρού και πλέον δυναμικού στη συγκυρία αυτή πολιτικού παράγοντα. Η πρωτοβουλία ανήκει στον κλασσικό δικομματισμό λόγω των ερεισμάτων του στους μηχανισμούς διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, που δίνουν τον τόνο της αναμέτρησης. Ανάγνωση του υπολοίπου »

Αφήστε σχόλιο »

Η εκλογική εξέγερση της 6ης Μαΐου

Posted in Η Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου, Κοινωνία και Πολιτική on 16 Μαΐου, 2012 by Αλέξανδρος Ντάσκας

Όταν υπεγράφη το πρώτο Μνημόνιο μεταξύ Ελληνικής Κυβέρνησης και Τρόικα, την άνοιξη του 2010, είχε επισημανθεί εγκαίρως ότι η στιγμή ήταν ιστορική. Όχι για τους λόγους που προέβαλε ο τότε πρωθυπουργός, αλλά διότι η υπογραφή του και εφαρμογή του στην ελληνική κοινωνία σήμαινε το τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου, ως περιόδου σχετικής κοινωνικής ειρήνευσης και αμβλυμένων οικονομικών ανταγωνισμών μεταξύ των διαφόρων οικονομικών στρωμάτων. Παρότι εκείνη την περίοδο η εφαρμογή του Μνημονίου δεν καταδικαζόταν καθολικά, αλλά διέθετε ίσως και σχετική ανοχή από την κοινωνία (στη λογική της “αναγκαίας τάξης”, των “ξένων που θα μας βάλουν σε σωστό δρόμο, αφού αποτύχαμε μόνοι μας”), αυτή γρήγορα εξανεμίστηκε όταν έγινε αισθητή η αμεσότητα και βιαιότητα της οικονομικής επίθεσης που δέχθηκε ο ελληνικός λαός.Η θραύση των μηχανισμών διάχυσης του πλούτου (με τη μορφή ενίοτε κομματικής χορηγίας αλλά συχνά και εργατικών αγώνων) θα παρέσυρε τα μεγάλα κόμματα, (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) που ήδη είχαν προ πολλού χάσει το κύρος τους στην ελληνική κοινωνία, και επιβίωναν ως καρτέλ συμφερόντων. Ανάγνωση του υπολοίπου »

2 σχόλια »

Χρυσές κραυγές

Posted in Κοινωνία και Πολιτική, Μετανάστευση - Δημογραφικό on 23 Απριλίου, 2012 by Αλέξανδρος Ντάσκας

Tου Αλέξανδρου Ντάσκα

Ρίγη τρόμου προκαλεί στο Πανελλήνιο το ποσοστό που προσεγγίζει η Χρυσή Αυγή στις δημοσκοπήσεις, περίπου στο 5%. Οι προτεινόμενες αντιδράσεις είναι ποικίλες. Άλλοι προκρίνουν την καταγγελία της, την ενημέρωση των πιθανών ψηφοφόρων της για τις δράσεις και την ιδεολογία της, άλλοι απαιτούν από τους πολίτες που υφίστανται τις συνέπειες του μαζικού εποικισμού της χώρας να αποδεχθούν τη μοίρα τους, άλλοι προτείνουν κατασταλτικά μέτρα, όπως την απαγόρευση του εν λόγω φορέα (δυνατότητα που, ωστόσο, δεν προβλέπεται από το παρόν Σύνταγμα). Υπάρχει ωστόσο και η άποψη που προκρίνει πολιτική λύση, η οποία άλλωστε δικαιώνεται από τα ιστορικά προηγούμενα και, το σπουδαιότερο, επιλύει στη ρίζα του ένα βασικό κοινωνικό πρόβλημα. Η αναχαίτιση της Χρυσής Αυγής περνά μέσα από την πάταξη της λαθρομετανάστευσης, της μηδενικής ανοχής στον εποικισμό, την πρόληψη της αλλοίωσης του ελληνικού πληθυσμού (και βέβαια, και του εκλογικού σώματος) μέσα από την άκριτη, αυθαίρετη απονομή ιθαγένειας και την απονομιμοποίηση της πολυπολιτισμικότητας, της οποίας οι ολέθριες επιπτώσεις είναι σήμερα παραπάνω από αισθητές. Ανάγνωση του υπολοίπου »

4 σχόλια »

Κώστας Δουζίνας – Ανθρωπισμός και πολιτική

Posted in Κοινωνία και Πολιτική, Κοινωνικός Μετασχηματισμός on 18 Ιανουαρίου, 2011 by Αλέξανδρος Ντάσκας

Ο ανθρωπισμός εξελίσσεται σε θεμελιώδη πολιτική ιδεολογία του 21ου αιώνα. Ο ακτιβισμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα μετατρέπεται σε αντι-πολιτική, άμυνα των «αθώων» έναντι της εξουσίας χωρίς καμία κατανόηση της λειτουργίας της εξουσίας και χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον για συλλογική δράση που θα μπορούσε να αλλάξει τα αίτια της φτώχειας, της αρρώστιας ή του πολέμου.

«Ευχαριστούμε που ήρθατε να υποστηρίξετε το σπουδαιότερο πράγμα στην ιστορία του κόσμου», είπε ο Κρις Μάρτιν, ο πρώτος τραγουδιστής του ποπ συγκροτήματος Coldplay, στο πλήθος, στη συναυλία Live8 στο Χάιντ Παρκ, στο Λονδίνο. «Δεν ζητάμε φιλανθρωπία, ζητάμε ειρήνη». Μ’ αυτόν τον τρόπο, ο πρώτος τραγουδιστής των U2 και συνδιοργανωτής της εκδήλωσης, ο Μπόνο, εξέφρασε το σκοπό της σειράς των συναυλιών που οργανώθηκαν με αφορμή τη συνάντηση των ηγετών της G8 στη Σκωτία. Με αλλεπάλληλες εκκλήσεις στους ηγέτες των οκτώ πλουσιότερων εθνών του κόσμου, η Live8 ζήτησε τη διαγραφή του αφρικανικού χρέους και μια σημαντική αύξηση του επιπέδου της βοήθειας. Τα ανθρώπινα δικαιώματα έπρεπε να τεθούν στο επίκεντρο της ατζέντας των ηγετών της Δύσης. Ανάγνωση του υπολοίπου »

Αφήστε σχόλιο »

Πολιτικό κακό: από το παρελθόν στο παρόν

Posted in Κοινωνία και Πολιτική, Κοινωνικός Μετασχηματισμός on 18 Ιανουαρίου, 2011 by Αλέξανδρος Ντάσκας

Του Nικόλα Σεβαστάκη, Αυγή 2.1.2011

“Έχω την αίσθηση ότι πολλά από τα δεινά της συγκυρίας που ζούμε, πολλά από τα πρακτικά και πολιτικά μας δράματα δεν είναι άσχετα με την ισχύ αυτού του παράδοξου κακού. Η συλλογική αδυναμία, η εμπειρία της impotenza συνυπάρχει με την εκτροπή της δύναμης προς το ακαταλόγιστο πεπρωμένο των νομισμάτων και των αγορών. Αυτό το πεπρωμένο δεν αφορά πλέον μια ιδιαίτερη σφαίρα ή μια περιοχή του κοινωνικού κόσμου: επιδιώκει να σφετεριστεί το νόημα του όλου κόσμου και της ζωής, το νόημα της ίδιας της οικουμενικότητας. Η οικουμενικότητα του κεφαλαίου είναι πλέον ένα πεπρωμένο αδιάφορο για τις συνέπειές του, τυφλό σε σχέση με το σκάνδαλο που φέρει στο εσωτερικό του. Αντιμετωπίζουμε το πολιτικό κακό όχι μόνο αναγνωρίζοντας το σκάνδαλο αυτό αλλά και τον κίνδυνο τον οποίο αντιπροσωπεύει η λήθη του σκανδάλου, η μετατροπή του σε κανονικότητα.”

Εδώ και κάποια χρόνια επανέρχεται η συζήτηση για το κακό και τους πολιτικούς του όρους. Δεν αναφέρομαι προφανώς στις καθιερωμένες και παλαιές φιλοσοφικές και θεολογικές ή στις νεότερες ανθρωπολογικές προσεγγίσεις του κακού. Μιλώ για τη δημόσια χρήση του θέματος, για τις εντυπώσεις που δημιουργεί «αυτό που κάνει ο άνθρωπος στον άλλον άνθρωπο» κατά την έκφραση της φιλοσόφου Μυριάμ Ρεβώ ντ’ Αλόν.¹ Οι όροι της συζήτησης φαίνεται λοιπόν να παραπέμπουν σε δυο διαφορετικούς τόπους προέλευσης. Ανάγνωση του υπολοίπου »

Αφήστε σχόλιο »

Το ιστορικό λάθος στην Κύπρο

Posted in Εθνικά Θέματα, Κυπριακό on 4 Οκτωβρίου, 2010 by Αλέξανδρος Ντάσκας

Αν η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από ένα ολόκληρο ψέμα, τότε το ένα δέκατο αυτής μπορεί να αποβεί καταστροφικό. Σε αυτό το συμπέρασμα θα μπορούσε να καταλήξει κανείς ακούγοντας τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια να κάνει λόγο ενώπιον αμερικανικής “δεξαμενής σκέψης” για διπλή εισβολή των “μητέρων πατρίδων στην Κύπρο”. Εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να αποτελεί γλωσσικό ολίσθημα ή ατυχή και εξισωτική έκφραση δύο διαφορετικών καταστάσεων. Ωστόσο, η πολιτική δημιουργίας “νεοκυπριακής” εθνικής συνείδησης από το κυβερνόν την Κύπρο κόμμα αποκλείει την πιθανότητα παρερμηνειών. Ανάγνωση του υπολοίπου »

3 σχόλια »