Του Γιώργου Κακαρελίδη*

Αυτή ήταν η απλή ερώτηση, που εξέφραζε όλο τον απλό κόσμο, τής Βασίλισσας Ελισσάβετ, σε σχετική ημερίδα, τον Νοέμβριο τού 2008, στην Οικονομική Σχολή τού Λονδίνου (L.S.E.), ‘διακόπτοντας’ την ομιλία τού καθηγητού Λουϊς Γκαρισάνο, με θέμα την οικονομική κρίση, που μόλις είχε ξεσπάσει.

Και τους κούφανε όλους. Τους περισσότερους από ντροπή, γιατί ο τρόπος εκφορά τής φράσης από την γηραιά Βασίλισσα, δεν άφηνε περιθώρια για υπεκφυγές. Πώς αυτοί Νομπελίστες, οικονομολόγοι, Σύμβουλοι κυβερνήσεων και τού Στέμματος, διοικητές Κεντρικών Τραπεζών , σπουδαίοι αυτοκρατορικοί βιομήχανοι, Κομισιονάριοι και επίτροποι, ακαδημαϊκοί, υπουργοί, εκπρόσωποι τού Σίτυ, με τοίχους ολάκερους από περγαμηνές δεν μπόρεσαν όχι να προβλέψουν, αλλ’ ούτε κάν να σκεφθούν μην τυχόν και δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά στρβά αρμενίζουν.

Ανάγνωση του υπολοίπου »

The behaviour of the EU states towards Greece is inexplicable in the terms in which the EU defines itself. It is, first and foremost, a failure of solidarity.

The “austerity package”, as the newspapers like to call it, seeks to impose on Greece terms that no people can accept. Even now the schools are running out of books. There were 40% cuts in the public health budget in 2010 – I can’t find the present figure. Greece’s EU “partners” are demanding a 32% cut in the minimum wage for those under 25, a 22% cut for the over 25s. Already unemployment for 15-24-year-olds is 48% – it will have risen considerably since then. Overall unemployment has increased to over 20%. The sacking of public sector workers will add to it. The recession predicted to follow the imposition of the package will cause unbearable levels of unemployment at every level. Ανάγνωση του υπολοίπου »

του

Σωτήριου Καλαμίτση

Αναρωτήθηκες χθες «ποιος είναι ο Σόιμπλε;» χρησιμοποιώντας μία ρητορική ερώτηση που έχει υποτιμητικό περιεχόμενο και παραπέμπει στο «ποιός είναι αυτός που θα μου πει τούτο ή εκείνο», «ποιό είναι αυτό το ανθρωπάκι που θα σηκώσει το ανάστημά του σ’ εμένα» κ.ο.κ.

Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία με στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της χώρας μου. Ξεκίνησαν από το 1975 με στόχο τον νεοελληνικό πολιτισμό, συνέχισαν με την διαστροφή της νεότερης ιστορίας μας και της εθνικής μας ταυτότητας και τώρα προσπαθούν να μας εξαφανίσουν και βιολογικά με την ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση.

Εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκωθεί σύσσωμος για να τους εμποδίσει, ο κίνδυνος για την εξαφάνιση της Ελλάδας είναι υπαρκτός. Εγώ την τοποθετώ μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια. Από μας θα μείνει μόνο η μνήμη του πολιτισμού μας και των αγώνων μας για την ελευθερία. Ανάγνωση του υπολοίπου »

12.02.2012, Σύνταγμα: Φρουρός των ΜΑΤ ψεκάζει απροκάλυπτα και αναίσχυντα τον "επικίνδυνο" Μανώλη Γλέζο εξ επαφής στο πρόσωπο

Ανάγνωση του υπολοίπου »

του

Γιώργου Παπαϊωάννου

Λαμβάνω την τιμή να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση μου ως δασκάλας, στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά.

Οι λόγοι που μ’ έκαναν να επιλέξω αυτή την οδό είναι οι εξής:
- Ως δασκάλα πίστευα πάντα πως η στάση μου είναι παράδειγμα κι ό,τι νιώθω περνάει σαν αέρας στις ψυχές των παιδιών. Όχι κούφια λόγια και μπούρδες. Συναισθήματα και πράξεις, στάση ζωής. Δεν μπορώ ν’ αντικρίζω τα μάτια των παιδιών μου, χωρίς να ντρέπομαι να υπηρετώ μία παιδεία που δεν υφίσταται. Δεν έχω το δικαίωμα, δεν μου επιτρέπεται. Αρνούμαι να συμμετέχω στο συστηματάκι σας: «Πρώτα ο μαθητής», «Δωρεάν δημόσια παιδεία», «Ίσες ευκαιρίες για όλους»; Αρνούμαι τους φόρους των συμπολιτών μου να τους προσφέρω αδιαμαρτύρητα στους προδότες της χώρας μου, χωρίς να μπορώ να αρνηθώ ή ν’ αντισταθώ στις αποφάσεις τους. Ανάγνωση του υπολοίπου »

του

Σαράντου Ι. Καργάκου

Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.

Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»! Ανάγνωση του υπολοίπου »