Του Γιώργου Κακαρελίδη*
Αυτή ήταν η απλή ερώτηση, που εξέφραζε όλο τον απλό κόσμο, τής Βασίλισσας Ελισσάβετ, σε σχετική ημερίδα, τον Νοέμβριο τού 2008, στην Οικονομική Σχολή τού Λονδίνου (L.S.E.), ‘διακόπτοντας’ την ομιλία τού καθηγητού Λουϊς Γκαρισάνο, με θέμα την οικονομική κρίση, που μόλις είχε ξεσπάσει.
Και τους κούφανε όλους. Τους περισσότερους από ντροπή, γιατί ο τρόπος εκφορά τής φράσης από την γηραιά Βασίλισσα, δεν άφηνε περιθώρια για υπεκφυγές. Πώς αυτοί Νομπελίστες, οικονομολόγοι, Σύμβουλοι κυβερνήσεων και τού Στέμματος, διοικητές Κεντρικών Τραπεζών , σπουδαίοι αυτοκρατορικοί βιομήχανοι, Κομισιονάριοι και επίτροποι, ακαδημαϊκοί, υπουργοί, εκπρόσωποι τού Σίτυ, με τοίχους ολάκερους από περγαμηνές δεν μπόρεσαν όχι να προβλέψουν, αλλ’ ούτε κάν να σκεφθούν μην τυχόν και δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά στρβά αρμενίζουν.
Capitalism is triumphant as EU states sacrifice the Greek people in a desperate attempt to appease the gods of speculation
ρητορική ερώτηση που έχει υποτιμητικό περιεχόμενο και παραπέμπει στο «ποιός είναι αυτός που θα μου πει τούτο ή εκείνο», «ποιό είναι αυτό το ανθρωπάκι που θα σηκώσει το ανάστημά του σ’ εμένα» κ.ο.κ.
Θεόδωρος Ορέστης Σκαπινάκης
Αριστοτέλης Κατράνης
Νίκος Παπαγεώργης
Χρήστος Κλειώσης
Αλέξανδρος Ντάσκας
Χρήστος Φασλής
dikaiopolis07
