του Ιωάννη Κωτούλα, ιστορικού

Στο εσωτερικό του έθνους-κράτους η ταύτιση του πολιτικού σώματος με τον λαό συνιστά θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τόσο η μαξιμαλιστική πολυπολιτισμικότητα όσο και η άκριτη απόδοση δικαιώματος ψήφου σε αλλοδαπούς πολίτες λειτουργεί κατά τρόπο αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό, καθώς υπονομεύει θεμελιώδεις παραδοχές της δημοκρατίας και του κοινωνικού κράτους, ενώ αναιρεί την ίδια την έννοια του λαού ως θεμελίου της πολιτικής κυριαρχίας.[1] Ο Δημήτρης Τσάτσος αναφέρει χαρακτηριστικά για την αντισυνταγματικότητα της απόδοσης δικαιώματος ψήφου στους αλλοδαπούς μετανάστες: «Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε πως το Σύνταγμα και αυτό το δικαίωμα το επεφύλαξε μόνο στους Έλληνες πολίτες. […] Η αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στους αλλοδαπούς προϋποθέτει συνταγματική μεταβολή. Τελικά η συνταγματική μεταβολή που θα ήταν αναγκαία για την αναγνώριση ενός τέτοιου δικαιώματος για τους αλλοδαπούς δεν συντελέσθηκε».[2]

Ανάγνωση του υπολοίπου »

Γράφει ο Γιάννης Κολοβός*

Ανοικτό άφησε η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου το ενδεχόμενο να παύσουν τα Θρησκευτικά να αποτελούν υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία. Όπως τόνισε η υπουργός «[Υ]πάρχουν πολλές συζητήσεις που αφορούν τη δυνατότητα επιλογής για τα παιδιά τα οποία δεν θέλουν μάθημα με ομολογιακά και κατηχητικά χαρακτηριστικά, κυρίως για παιδιά από άλλα δόγματα. Την τελική θέση μας θα τη διατυπώσω όταν θα έχουμε προχωρήσει ως προς τα αναλυτικά προγράμματα και τις μεθόδους διδασκαλίας, αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τα πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά που έχει σήμερα η σύνθεση του ελληνικού σχολείου» (Καθημερινή, 4/2/2010). Ταυτοχρόνως, εγείρεται από κάποιους κύκλους και το θέμα της απομάκρυνσης χριστιανικών θρησκευτικών συμβόλων (πχ. Σταυρών ή εικόνων του Χριστού) από δημόσιους χώρους όπως οι σχολικές ή οι δικαστικές αίθουσες, με το πρόσχημα της αποφυγής προσβολής του θρησκευτικού συναισθήματος των αλλοθρήσκων που βρίσκονται στην χώρα μας.
Ανάγνωση του υπολοίπου »

του Δημήτρη Μ. Ζιαμπάρα, Δικηγόρου, MBA, DiplEng.

Συνεχώς ακούμε για δικαιώματα: της ελευθερίας του λόγου, της ελευθερίας του αυτοπροσδιορισμού, της ελευθερίας του συναθροίζεσθαι, της ιδιοκτησίας κ.λπ. Το πιο σημαντικό όμως πολιτικό δικαίωμα είναι το Δικαίωμα στο Λάθος. Ο πολίτης πρέπει να έχει δικαίωμα στο λάθος, επειδή όποιος παίρνει πολιτικές αποφάσεις, διατρέχει πάντα τον κίνδυνο να πάρει την λάθος απόφαση. Αυτό, άλλωστε, είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της δημοκρατίας: ωριμάζει τους πολίτες μέσα από τα λάθη τους. Ο τρόπος με τον οποίον οι πολίτες παίρνουν αποφάσεις σε μείζονα πολιτικά ερωτήματα λέγεται δημοψήφισμα. Όποιος δεν αποδέχεται το δημοψήφισμα και δεν εμπιστεύεται τον λαό να παίρνει αποφάσεις ανήκει σε αυταρχικούς πολιτικούς χώρους, ανεξάρτητα από το εκάστοτε πολιτικό καμουφλάζ που χρησιμοποιεί.

Ανάγνωση του υπολοίπου »

Γράφει ο Γιάννης Κολοβός*

 Η χώρα μας έγινε «πολυπολιτισμική» όχι κατόπιν εκπεφρασμένης απόφασης της πολιτικής ελίτ και επικύρωσής της από τον ελληνικό λαό, αλλά λόγω αβελτηρίας διαδοχικών κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν την αυξημένη εισροή παρανόμων μεταναστών τόσο από γειτονικές Βαλκανικές χώρες όσο και από την Ασία και την Αφρική. Η άποψη περί μεταναστευτικής πολιτικής την οποία προωθεί η κατεστημένη πολιτική ελίτ (1) είναι ότι η παράνομη μετανάστευση είναι δύσκολο να αντιμετωπισθεί λόγω των εκτεταμένων συνόρων της χώρας μας αλλά και λόγω εξωτερικών παραγόντων, οι επαναπροωθήσεις είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν λόγω της άρνησης της Τουρκίας αλλά και άλλων χωρών να δεχθούν πίσω τους πολίτες τους και, επομένως, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε ως χώρα είναι να αποδεχθούμε ότι ο παρανόμως εισερχόμενος πληθυσμός θα αυξάνεται και θα πρέπει να τον «ενσωματώσουμε» μέσω εκ των υστέρων νομιμοποιήσεων αλλά και παροχής δικαιωμάτων.

Ανάγνωση του υπολοίπου »

Γράφει ο Γιάννης Κολοβός*

Μία απερίσκεπτη πρόταση διατύπωσε μέσα από την εφημερίδα του ο γνωστός τηλεοπτικός παρουσιαστής, δημοσιογράφος και εκδότης Νίκος Χατζηνικολάου. Η πρότασή του ήταν η εξής: «Με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις να νομιμοποιηθεί η παραμονή εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών που ζουν παράνομα στην Ελλάδα. Με διαδικασίες-εξπρές και έναντι ενός ποσού, όσοι κατοικούν και εργάζονται για χρόνια στη χώρα να ενταχθούν ομαλά στην ελληνική κοινωνία» (Real News, 26/4/2009). Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αντίστοιχη πρόταση έκανε με πρωτοσέλιδό της και η εφημερίδα «Αυριανή» της επόμενης ημέρας (27/4). Νέες νομιμοποιήσεις παρανόμων μεταναστών προανήγγειλε και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος σε συνέντευξή του υπογράμμισε ότι το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση σκοπεύει «να εντάξ[ει] τους νόμιμους μετανάστες και όσους αποφασίσ[ει] ότι χρήζουν νομιμοποίησης στην κοινωνία μας» (Πρώτο Θέμα, 26/4/2009). Ακόμα και ο βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Α. Τάκης σε συνέντευξή του επισήμανε ότι «είναι αδήριτη ανάγκη ο σκοτεινός πληθυσμός των αλλοδαπών χωρίς χαρτιά να ανασυρθεί στην επιφάνεια της κοινωνικής ζωής με μια ήπιας μορφής αναγνώριση, όχι κατ’ ανάγκη άδεια παραμονής, που θα τους επιτρέψει να έχουν νόμιμη συναλλαγή με την ελληνική διοίκηση για τα χρειώδη» (Καθημερινή, 2/5/2009).

Ανάγνωση του υπολοίπου »